شک لازمه ایمان است و حق مسلم هر فردی . شک باعث تفکر بیشتر در لایه های ایمان می شود . الزاما شک در مراحل اولیه ایمان نیست بلکه ممکن است بعد از گذشت سالیان و یا حتی زمانی که ایمان تقریبا به یقین تبدیل شده است بوجود بیاید که این شک یکی از بالاترین موهبت های الهی است که به
هر فردی داده نمی شود

شک ، من را به تحقیق وا می دارد
شک باعث محک زدن اعتقادات من می شود
شک این توانایی را به من می دهد که راه درست را از را غلط بشناسد
شک به من اجازه می شود در دایره بسته تفکرات محدودی باقی نمانم و با سایرتفکرات نیز آشنا شوم

شک اعتبار ایمان من است

پس من در دایره ای خود را محصور نمی کنم و اسم آن را ایمان نمیگذارم ، درستی تفکرات خود را به چالش می کشم تا در صورت درست بودن بر ایمانم افروده شود و در صورت نادرست بودن راه خود را اصلاح کنم